Actinidia Arguta (siberische kiwi)
Deze winterharde kiwi’s zouden op jongere leeftijd reeds vrucht dragen. De vrucht is niet behaard en kan met schil gegeten worden. De plant heeft minder plaats nodig dan de gewone kiwi (Actinidia Deliciosa). De bloemen bloeien vroeger dan de gewone kiwi en er is dan ook soms nog kans dat de bloei door de vorst wordt aangetast. Je hebt een mannelijke en vrouwelijke plant nodig voor bestuiving. Bekende variëteiten zijn Jumbo, Ken’s Red, Geneva, Weiki en Issai. Deze laatste zou zelfbestuivend zijn maar in de plantenwereld geven zelfbestuivende planten meestal inferieure vruchten (tenzij deze toch bestoven worden door een andere variëteit)

Ailanthus Altissima
Hemelboom. Een sterke groeier met een zeer lang samengesteld blad met groene kleine blaadjes. Een beetje een palmachtige verschijning. Bladverliezend. De boom is gemakkelijk en zou het zelfs in sterk vervuilde gebieden prima doen. De plant zou nog grotere bladeren produceren indien ze teruggesnoeid wordt zoals bij Paulownia Tomentosa maar dit heb ik nog niet gebrobeerd bij een Ailanthus Altissima. Ook de variëteit ‘Purple Dragon’ is prachtig. Deze heeft meer purpere bladeren in het voorjaar, later kleuren ze naar donkerrood tot groen.

Albizia Julibrissin ‘Rosea’
Acacia-achtige bladverliezende kleine boom.Wordt ook wel eens slaapboom genoemd omdat de blaadjes zich ’s avonds dichtplooien. Tijdens de zomer vormen zich pluizige roze bloempjes. De variëteiten ‘Rosea’ en ‘Ernest Wilsson’ zijn de meest winterharde. Mijn planten hadden tijdens de winter van ’08-’09 geen schade opgelopen.

Asimina Triloba
Paw-paw. Zeldzame traag groeiende kleine boom uit Noord-Amerika die vruchten vormt in de vorm van een mooi gevormde aardappel. De vrucht heeft een bananensmaak en er zitten grote pitten in. Bladverliezend maar zeer winterhard (zaailingen zijn misschien wel nog onderhevig aan de vorst). De plant houdt er niet van verplant te worden. Mooie bladeren. De bloemen zijn klein en bordeaux van kleur. Er zijn 2 bomen van een verschillende variëteit nodig voor de bestuiving. Het duurt jaren vòòr er zich vruchtvorming voordoet. Enig geduld is dus vereist. Er heerst nogal wat commotie rond de variëteiten die de beste vruchten zouden dragen. Ik denk dat dit sterk overroepen is en dat zaailingen evengoed lekkere vruchten kunnen dragen. Dit werd trouwens bewezen in de plantentuin van universiteit Gent waar de planten uit zaad voortgekomen zijn ipv geënt. Bekendere variëteiten zijn ‘Overleese’ en ‘Sunflower’. Deze laatste zou zelfbestuivend zijn maar in de plantenwereld geven zelfbestuivende planten meestal inferieure vruchten.

Astilboides Tabularis

Arundo Donax
Kampioen in hoogte onder de siergrassen. Ook wel spaans riet genoemd. In eigen tuin zijn hoogtes van meer dan 4 meter bereikt. Redelijke dikke stengels met relatief breed blad. De groene variëteit is winterharder en wordt veel hoger dan de bonte (Arundo Donax Variegata of Versicolor) Maar ook deze doorstond de strenge winter van 08-09 goed. Als je de stengels na de winter niet afsnijdt zal de plant eventueel terug blad vormen maar de bladeren zijn dan fijner van structuur en de plant heeft ook een slordiger indruk door de verdorde delen. Nieuwe scheuten vormen mooie bredere bladeren.

Darmera Peltata

Dracunculus Vulgaris

Ficus Carica ‘Brown Turkey’
De meest bekende maar ook de beste vijgen-variëteit voor onze streken. Zeer winterhard, hoewel er tijdens een strenge winter wel wat takken kunnen invriezen. De eerste jaren kan je de plant in vorm snoeien. Nadien doe je beter aan selectieve snoei want de plant geeft vijgen op de nieuwe takken van het vorige jaar. Midden in de zomer beginnen de vijgen rijp te worden. Brown Turkey vormt redelijk grote sappige vruchten met een dunne schil die eventueel meegegeten wordt. De smaak is veel beter dan de dure vijgen uit de fruitwinkel en ze zijn ook sappiger. Er zijn variëteiten met mooier ingesneden blad maar deze zijn niet zo winterhard en vormen minder kwalitatieve vijgen op in onze streken. Brown Turkey heeft meestal drielobbige bladeren, soms vijflobbig, maar minder uitgesproken.

Gunnera Manicata
Dit is een imposante plant met gigantische bladeren die wel 2 meter of meer doorsnee bereiken. De hoogte kan meer dan 2 meter zijn. Lijkt enigzins op rabarber en wordt daarom wel eens reuzenrabarber genoemd. De plant heeft stekelige stengels maar zijn niet pijnlijk bij aanraking. Onderaan het blad zijn de nerven ook stekelig en de bovenkant is zeer ruw. Staat graag vochtig en wordt daarom dikwijls als oeverbeplanting gebruikt. Gezien de plant toch wat vorstgevoelig is snijdt men juist voor de winter de stengels af en dekt men de plant af met z’n eigen bladeren, eventueel aangevuld met bv bananenbladeren. Gezien de grootte van de plant voorziet men beter toch een 9-tal vierkante meter. De naam Manicata wordt in alle plantencentra verkeerd gebruikt. Wat werkelijk aangeboden wordt is Gunnera Tinctoria. Voor zover ik weet wordt de echte Gunnera Manicata niet commercieel aangeboden in België. Soms worden zowel Manicata als Tinctoria aangeboden waarbij het dan eigenlijk beide om Gunnera Tinctoria gaat. Beide planten lijken als jonge plant sterk op elkaar. Echter, Gunnera Manicata wordt nog groter, de bloeiwijze heeft een opener groei en de bloeidelen zijn langer.

Gunnera Tinctoria
Zoals Gunnera Manicata maar dan kleiner en een meer gedrongen bloeiwijze. Let wel, deze plant zal ook nog serieuze proporties aannemen en een 4-tal vierkante meter is echt wel aan te raden.

Heuchera

Heucherella

Hosta

Houttuyna Cordata
Goede bodembedekker die wel eens flink kan gaan woekeren. De gewone variëteit is groen met een roodachtig randje. Variëteit ‘Chameleon’ vertoont dant weer tinten van groen, rood en crèmekleur.

Magnolia Grandiflora
Wintergroene magnolia met breed glimmend blad dat onderaan dikwijls bruinviltig is. Groeit uit tot een kleine tot middelmatig hoge boom. De bloemen zijn wit en zijn zeer groot. Voor bepaalde variëteiten zelfs tot 30cm doorsnee. Er zijn verschillende goede variëteiten op de markt. In eigen tuin heb ik ‘Victoria’ en ‘Goliath’ staan. Deze staan bekend om hun goede winterhardheid en hun bloei op vrij jonge leeftijd.

Musa Basjoo
Tuinbanaan. Een onmisbare plant voor de jungle-tuin. Kan tot 5 meter hoog worden in onze streken, met bladeren van meer dan 2 meter lang. Dit is geen boom, er doet zich namelijk geen verhouting voor. Tijdens een normale winter zullen de pseudo-stammen wegrotten maar komt de plant in het voorjaar terug uit met enige achterstand. Tijdens zeer strenge winters kan het fataal zijn. Om die achterstand of een total-loss te voorkomen kan je de plant op verschillende manieren een jasje aandoen. Op die manier zal je de plant zeker niet verliezen. Je kan vóór het gaat vriezen de stammen radicaal afsnijden tot op 20cm van de grond, vervolgens afdekken met stro of droge bladeren en hierover een plasticfolie leggen. Of je kan alle bladeren afsnijden, de stammen behouden, een gaas rond de stammen doen, opvullen met stro of droge bladeren en hierrond een plasticfolie. Dit vraagt wat meer constructie-werk (en stro) maar op deze manier groeit de plant het volgend voorjaar terug vanaf z’n originele hoogte. Indien je de stammen afsnijdt tot 20cm zal je er toch van versteld staan hoe vlug de plant toch recupereert en tegen de zomer toch een hoogt zal bereiken van 3 à 4 meter. Musa Basjoo staat graag in de zon, heeft graag veel eten (mest), en tijdens het groeiseizoen voorzie je de plant ook genoeg van water.

Paulownia Tomentosa
Prachtige boom die 2 gezichten kan vertonen. Ofwel snoei je de boom ieder jaar in maart terug tot juist boven de grond. Uit een oog zal de plant terug uitschieten. Je behoudt dan één stam en de rest dun je uit. Hierdoor ontwikkelt de boom enorme bladeren tot 50cm (de grootste boombladeren in onze streek). Dit geeft een enorm jungle effect en toch heeft men op deze manier niet veel plaats nodig. Tijdens de zomer kan de plant groeien tot gemakkelijk 4 meter. Ofwel snoei je de boom niet terug. Op die manier kun je na een aantal jaren de plant laten bloeien met prachtige paarsblauwe bloemen.

Persicaria Filiformis Painters Pallet
Mooie bladplant die tinten van rood, groen en crèmekleur vertoont.

Persicaria Microcephala Red Dragon
Prachtige plant die verschillende rode tinten op het blad vertoont. Bladverliezend. Goed tegen onkruid maar kan niet echt als bodembedekker beschouwd worden want de plant bereikt toch wel een hoogte van om en bij de 60cm.

Poncirus Trifoliata
Winterharde citroen die echter niet eetbaar is. Vormt een forse struik tot kleine boom. De blaadjes staan per 3 (trifoliata) en de takken staan vol met enorme grote doornen die aanvankelijk zeer zacht zijn maar bij het afharden enorm hard (en pijnlijk) worden. De vruchten worden voorafgegaan door witte bloempjes. De variëteit ‘Flying Dragon’ heeft draaiende takken.

Pulmonaria (longkruid)
Mooie bladplant met kleine bloempjes in het voorjaar. Er bestaan verschillende soorten en variëteiten waarvan de meeste prachtig groene bladeren hebben met hierop witte spikkels.

Rheum Palmatum Tanguticum
Sierrabarber. Het blad is bovenaan groen en onderaan mooi rood. De vorm is meer ingesneden dan de gewone rabarber. De bloeiwijze wordt ongeveer 2 meter hoog.

Rodgersia

Sauromatum Nubicum

Sauromatum Venosum

Tetrapanax Papyrifera ‘Steroidal Giant’
Nog een imposante bladplant die bladeren met een doorsnee van meer dan 1 meter kan maken. Enorm jungle-effect. Tijdens strenge winters kan de plant terugvriezen maar meestal zorgen uitlopers er wel voor dat je nieuwe plantjes in het voorjaar hebt. Het is toch raadzaam de plant enigzins af te dekken met (droge) mulch. De uitlopers zijn in tegenstelling tot bamboe heel gemakkelijk te verwijderen. De gewone variëteit is veel minder winterhard en vormt veel kleinere bladeren die minder ingesneden zijn.

Tiarella Cordifolia
Schuimbloem. Mooie halfwintergroene bodembedekker. Het nieuwe blad in het voorjaar is frisgroen. Boven het blad vormen zich de schuimachtige witte bloempjes die zich voordoen als een kleine wolkje. Er bestaan verschillende variëteiten met rood in het blad en/of roze bloempjes.

Trachycarpus Fortunei
Chinese waaierpalm. De stammen hebben zelf een jasje aan van ruwe vezels. Dit is zonder twijfel de beste palm voor onze streken. Als zaailing moet je een 5-tal jaar geduld hebben vóór je een palmachtig zicht hebt, maar nadien groeit de palm tot ongeveer 20-30 cm per jaar. Voor de bestuiving heb je een mannelijke en vrouwelijke plant nodig. De prachtige geelachtige bloeiaren vormen zich in het voorjaar en het zaad is rijp na de winter van het volgende jaar. Geïmporteerde planten zijn niet altijd even winterhard. In België gezaaide planten zijn veel beter afgehard en gebeurt er een natuurlijke selectie.

Varens

Vitis Vinifera (druif)

Woodwardia Radicans
Zeer zeldzame varen met grote bladeren die op het einde van een blad een broedbolletje kan vormen waaruit een nieuwe varen groeit bij aanraking met de aarde. Is winterharder dan aangenomen.